موانع و راهکارهای استقرار شهر الکترونیکی در ایران
موانع و راهکارهای استقرار شهر الکترونیکی در ایران
شهر الکترونیک حاصل توسعه فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی و در واقع موج سوم است. اجلاس جهانی سران درباره جامعه اطلاعاتی که به منظور تحقق جامعه اطلاعاتی جهانی برگزار شده است، شهرهای الکترونیکی را که بخشی از جامعه اطلاعاتی را می سازند، شامل شده است.
شهر الکترونیک حاصل توسعه فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی و در واقع موج سوم است. اجلاس جهانی سران درباره جامعه اطلاعاتی که به منظور تحقق جامعه اطلاعاتی جهانی برگزار شده است، شهرهای الکترونیکی را که بخشی از جامعه اطلاعاتی را می سازند، شامل شده است.
شهرهای الکترونیکی نرم افزار و سخت افزار مورد نیاز را برای دسترس شهروندان در تمامی اوقات شبانه روز به پایگاه های داده خدمات دولتی وبخش خصوصی بر روی اینترنت فراهم می آورند. ایجاد شهر الکترونیک تاثیرات بسیار سودمندی را در زمینه های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی برای اداره شهر و شهروندان به دنبال خواهد داشت.
در دهه های اخیر تحول عمیقی در سازماندهی نیروی کار، مبنای اقتصادی، قواعد سیاسی و حتی ماهیت خاص جوامع کشورهای صنعتی پدید آمده است. اطلاعات در این جوامع به عنصر حیاتی تبدیل شده است. این اتکاء روز افزون بر فعالیت هایی که مستقیماً با تولید، توزیع و کاربرد اطلاعات مرتبط است سبب گردیده است که بسیاری از کشورهای صنعتی جهان را جامعه اطلاعاتی بخوانند. گذر از جوامع سنتی وصنعتی قدیم به جوامع اطلاعاتی مستلزم تغییرات بنیادی چشمگیری در ساختار جوامع است. در جامعه اطلاعاتی شهرها با توجه عمق وظایف و پیچیدگی های روابط اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و سیاسی عصر تعاملی حاضر در جامعه اطلاعاتی از اهمیتی دوچندان برخوردارند. در شهرهای سنتی بخش عمده ای از وقت شهروندان صرف انجام فعالیت های تکراری و غیر مفید می شود. انتظار در صف ها، پیمودن مسافت های طولانی برای خرید کالا و دریافت خدمات، معطل شدن در ترافیک های سنگین تنهابخشی از اتلاف وقت در شهرهای سنتی است. در یک شهر الکترونیک تمام فعالیتهای فوق الذکر از طریق یک وب سایت انجام می گیرد. از طریق این وب سایت می توان به تمام نقاط شهر دسترسی داشت و در کمتر از چند دقیقه به هر گونه اطلاعاتی دسترسی پیدا کرد و به آسانترین روش ممکن کارهای روزمره اداری و بانکی و سایرکارها را انجام داد.
مزایای شهر الکترونیک عبارتند از:
۱) فراهم آوردن خدمات اینترنت با کیفیت و سرعت بالا برای شهروندان
۲) فراهم آوردن محیط آموزشی مادام العمر
۳) بهبود کیفیت زندگی مردم
۴) ارائه خدمات یک مرحله ای به مردم
۵) ایجاد فرصت های تجاری بیشتر توسط تجارت الکترونیک
۶) ارتباط بهتر سازمان ها و ارگان های مختلف شهری
۷) دسترسی ۲۴ ساعته به خدمات شهری
۸) افزایش مشارکت مردم در اداره شهر
۹) کاهش ترافیک شهر
۱۰) کاهش آلودگی هوا
۱۱) صرفه جویی در وقت و انرژی
۱۲) کاهش فساد اداری
۱۳) افزایش نظم
۱۴) افزایش سطح آگاهی شهروندان
۱۵) مدیریت و نظارت یکپارچه شهر
کوتاه سخن آن که شهر الکترونیک به واسطه خدمات بالقوه ای که به شهروندان ارائه می کند حائز اهمیت است. نکته حائز اهمیت، سرعت بالای ارائه خدمات، کیفیت مطلوب، هزینه نازل صرف شده در شهر الکترونیک است. ایجاد و توسعه شهرهای الکترونیک بسیاری از مشکلات کلان شهرهای ما را به صورت ریشه ای مرتفع خواهد نمود.
موانع موجود برای دستیابی به شهر الکترونیک در کشور:
۱) موانع مدیریتی:
▪ مشخص نبودن متولیان استقرار شهر الکترونیکی
▪ نبودن طرح یا برنامه مدون ملی
▪ ندادن اولویت و اهمیت کافی به ICT در سیاستگذاری های ملی
▪ فقدان قانون نقل و انتقالات الکترونیک پول
▪ فقدان قانون امضای دیجیتال
▪ تداخل سیاستگذاری، اجرا و نظارت
▪ نبودن قانون مدون درباره جرایم الکترونیکی
▪ فقدان قانون تضمین کننده جریان آزاد اطلاعات
▪ فقدان قانون نظام حقوق مالکیت معنوی
▪ ترس مدیران سازمانهای دولتی از دست دادن موقعیت فعلی
۲) موانع آموزشی :
▪ پایین بودن خدمات اطلاع رسانی حرفه ای در خصوص نحوه عملکرد سازمان الکترونیک
▪ پایین بودن سطح میانگین آموزش
▪ پایین بودن نسبت آموزش های الکترونیک
▪ اطلاع رسانی نامناسب وسایل ارتباط جمعی درخصوص شهر الکترونیک
▪ پایین بودن نسبت متخصصان ICT در سازمان ها
▪ پایین بودن نسبت متخصصان فناوری اطلاعات به کل شاغلین
▪ کیفیت پایین دانش فنی متخصصان فناوری اطلاعات
۳) موانع اقتصادی :
▪ عدم تشویق بخش خصوصی به سرمایه گذاری روی ICT
▪ پایین بودن درصد معاملات تجارت الکترونیک
▪ پایین بودن سرمایه گذاری سازمان ها روی آموزش ICT
▪ پایین بودن درصد استفاده از پرداخت الکترونیک
▪ پایین بودن سرمایه گذاری سازمان ها روی تجهیزات ICT
▪ بالا بودن قیمت کامپیوتر
▪ پایین بودن درآمد سرانه مردم ایران
▪ فقدان رقابت در عرصه صنایع نرم افزاری
▪ ناتوانتی سازمان های الکترونیک در ارایه قیمت قابل رقابت
▪ بالا بودن هزینه اتصال به اینترنت
▪ بالا بودن هزینه تلفن ثابت
▪ زمان بر بودن بازده مالی شهر الکترونیک
۴) موانع فنی:
▪ مطلوب نبودن پهنای باند
▪ ناتوانی سازمانها در پشتیبانی الکترونیک
▪ پایین بودن میزان خدمات دولتی
▪ پایین بودن میزان تعاملات شبکه ای بین دولت و سازمان ها
▪ پایین بودن درصد اتصال مدارس به اینترنت
▪ پایین بودن کارایی کارتهای اعتباری
▪ پایین بودن ضریب نفوذ اینترنت
▪ عدم استقرار شهرداری الکترونیک
▪ پایین بودن درصد دسترسی دسترسی زنان خانه دار به اینترنت
▪ کافی نبودن مراکز ارایه دهنده خدمات اینترنت
▪ پایین بودن میزان ایجاد اینترانت سازمان ها
▪ پایین بودن نسبت میزابان های وب
▪ کافی نبودن رایانه های شخصی
▪ پایین بودن نسبت تلفن های ثابت
▪ پایین بودن نسبت تلفن های همراه
۵) موانع فرهنگی سیاسی:
▪ فرهنگ سیاسی ایران
▪ ترس مسئولان نظام از وابستگی کشور
مطالب این وبلاگ مربوط به مباجث شهرسازی می باشد