با نام و یاد خداوند متعال

مدتی بود که قلم بر کاغذ نفرسوده بودم و غرق در روزمرگی به کارهای جاری زندگی  گذر زمان را مشاهده می نمودم.لیکن موضوعی بنده را بر آ ن داشت تا مطالبی  هر چند اندک به نگارش در آورم:

ماه آینده روزهای سرنوشت سازی در مدیریت شهری ایران رقم خواهد خورد و آن انتخابات افراد اصلح برای تکیه زدن برصندلی شوراهای اسامی شهرمی باشند و این مهم  می تواند تاثیر شگرفی بر احقاق حقوق شهروندان  و توسعه پایدار شهرها ایفا  نماید.لیکن با نیم نگاهی به کاندیداهای عزیز که در جای خود شریف و قابل احترام می باشند این موضوع را به اثبات می رساند که ایشان از دانش مدیریت شهری فاصله بسیاری دارند و اغلب از قشرهایی هستند که در بهترین حالت شاید نقش یک مدیر شهری را آنهم با یک دیالوگ از قبل تعریف شده بازی نموده اند و یا بازیگری در یک تیم از شهرداری شهر خود بوده اند ولی آیا این ملاک ارزشمندی برای حضور در این عرصه مهم یعنی مدیریت در شهرهاییکه همشهریان عزیز به عنوان شهروندان مطالبه گر در آن زندگی خواهند کرد  می باشدو آیا از دید متخصصین برنامه ریزی شهری این افراد می توانند برنامه ریزان و مدیران درخوری در شهرهای غیر استاندارد ما که نیاز به تحول اساسی دارند باشند.آیا این عزیزان می توانند مولفه های درگیر در شهر را نام ببرند.چقدر زمان نیاز دارد تا ایشان بتوانند با اصطلاحات شهری آشنا گردند.آیا ایشان توانایی اداره یک جلسه در یک محله را  دارا هستند و ...... ادامه خواهد داشت